1. Charging คืออะไร?

Charging คือการกระทำผิดกติกาทางกายภาพในกีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อผู้เล่นทำการเช็กหรือปะทะร่างกายคู่ต่อสู้โดยผิดกติกาหรือรุนแรงเกินควร โดยอาจเกิดจากการเร่งความเร็ว การกระโดด การลอยเท้าพ้นจากน้ำแข็ง หรือการเดินทางด้วยระยะทางที่มากเกินสมควรก่อนที่จะเข้าปะทะ

ภายใต้กติกา IIHF ข้อ 42 ผู้เล่นอาจถูกลงโทษจากการ Charging เมื่อผู้เล่นเข้าหาคู่ต่อสู้ด้วยแรงส่งที่มากเกินควร หรือเดินทางด้วยระยะทางที่มากเกินไป โดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อเข้าปะทะคู่ต่อสู้ การ Charging สามารถเกิดขึ้นได้ทั้งบริเวณริมกระดาน (Boards) บริเวณกรอบประตู (Goal Frame) หรือบริเวณพื้นที่โล่งของลานน้ำแข็ง (Open Ice)

กล่าวอย่างง่าย ๆ คือ:

Charging ไม่ได้หมายความเพียงแค่ “การชนแรง” เท่านั้น แต่เป็นการปะทะที่ผิดกติกา ซึ่งลักษณะของการปะทะ แรงส่ง ระยะทาง หรือความรุนแรงของการชน ทำให้การปะทะนั้นเป็นอันตรายหรือไม่สมเหตุสมผล

2. เมื่อใดการปะทะจึงกลายเป็น Charging?

การเช็กหรือปะทะร่างกาย (Body Check) อาจกลายเป็น Charging เมื่อมีปัจจัยหนึ่งหรือหลายข้อดังต่อไปนี้:

A. การเคลื่อนที่เป็นระยะทางมากเกินไป (Excessive Distance)

ผู้เล่นเดินทางด้วยระยะทางที่มากเกินสมควรก่อนที่จะเข้าปะทะคู่ต่อสู้

ตัวอย่าง : example:

• ผู้เล่นมองเห็นคู่ต่อสู้อยู่ห่างออกไปหลายเมตร
• ผู้เล่นเร่งความเร็วเข้าหาคู่ต่อสู้
• ผู้เล่นยังคงสเก็ตเข้าหาคู่ต่อสู้โดยมีจุดประสงค์หลักเพียงเพื่อเข้าชน
• ผู้เล่นปะทะคู่ต่อสู้อย่างรุนแรง

ระยะทางและแรงส่งที่มากเกินไปอาจเป็นปัจจัยที่ผู้ตัดสินใช้ในการพิจารณาว่าเป็น Charging หรือไม่

B. แรงส่งที่มากเกินไป (Excessive Momentum)

ผู้เล่นอาจใช้ความเร็วหรือแรงส่งที่มากเกินไปก่อนเกิดการปะทะ

ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่เพียงว่าผู้เล่นกำลังสเก็ตด้วยความเร็วเท่าใด แต่ผู้ตัดสินจะพิจารณาว่าผู้เล่นใช้แรงส่งนั้นอย่างไรในการเข้าปะทะ how the player uses that momentum to deliver the check.

C. การเท้าลอยพ้นจากน้ำแข็ง (Leaving the Feet)

ผู้เล่นที่กระโดดหรือเท้าลอยพ้นจากน้ำแข็งเพื่อเข้าปะทะคู่ต่อสู้อาจถูกลงโทษจาก Charging

กรณีนี้ถือเป็นเรื่องที่น่ากังวลเป็นพิเศษ เพราะผู้เล่นสามารถสร้างแรงกระแทกได้มากขึ้น และมีความสามารถในการควบคุมการปะทะได้น้อยลง

D. การปะทะที่รุนแรงหรือเป็นอันตราย (Violent or Dangerous Contact)

การปะทะอาจถูกพิจารณาว่าเป็น Charging เมื่อผู้เล่นเข้าปะทะคู่ต่อสู้อย่างรุนแรงในลักษณะที่ก่อให้เกิดอันตรายโดยไม่จำเป็น

ผู้ตัดสินจะพิจารณาระดับของแรงและความรุนแรงที่เกิดขึ้นจากการปะทะ degree of force and violence involved.

3. Charging ไม่ได้หมายความว่าการชนแรงทุกครั้งเป็นการผิดกติกา

นี่เป็นประเด็นสำคัญ

ฮอกกี้น้ำแข็งเป็นกีฬาที่มีการปะทะทางร่างกาย และการ Body Checking ที่ถูกต้องตามกติกายังคงได้รับอนุญาตในรายการแข่งขันที่กฎการแข่งขันอนุญาต

การเช็กที่รุนแรงไม่ได้หมายความว่าเป็น Charging โดยอัตโนมัติ

ผู้ตัดสินจะพิจารณาปัจจัยต่าง ๆ เช่น:

• ระยะทางที่ผู้เล่นสเก็ตมาก่อนเข้าปะทะ
• ความเร็วและแรงส่ง
• ผู้เล่นลอยเท้าพ้นจากน้ำแข็งหรือไม่
• ระดับของแรงที่ใช้
• ความรุนแรงของการปะทะ
• ตำแหน่งและสถานการณ์ที่เกิดการปะทะ
• คู่ต่อสู้อยู่ในสถานะที่เสี่ยงหรือไม่
• มีข้อผิดกติกาประเภทอื่นที่สามารถอธิบายลักษณะการกระทำได้เหมาะสมกว่าหรือไม่

ดังนั้น: การชนแรง ≠ Charging โดยอัตโนมัติ

แต่: แรงส่งมากเกินไป + ระยะทางมากเกินไป + การปะทะที่อันตราย/รุนแรง = อาจเป็น Charging

4. Charging ต่อผู้รักษาประตู (Charging the Goaltender)

การปะทะที่เกี่ยวข้องกับผู้รักษาประตูจะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษ

ภายใต้กติกา IIHF ผู้เล่นสามารถถูกลงโทษจากการ Charging ผู้รักษาประตู ขณะที่ผู้รักษาประตูอยู่ภายในเขตหน้าประตู (Goal Crease)

อย่างไรก็ตาม ผู้รักษาประตูไม่ได้หมายความว่าเป็น “เป้าหมายที่สามารถชนได้อย่างอิสระ” เพียงเพราะผู้รักษาประตูออกมาอยู่นอกเขตหน้าประตู

ผู้ตัดสินจะต้องพิจารณาว่าการปะทะนั้นเป็นการปะทะที่ไม่จำเป็นหรือไม่

การปะทะโดยบังเอิญอาจได้รับอนุญาตเมื่อผู้รักษาประตูออกมาเล่นลูกพัคอยู่นอกเขตหน้าประตู โดยผู้เล่นฝ่ายรุกได้พยายามอย่างสมเหตุสมผลเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะ

ตัวอย่าง

ถูกกติกา/อาจเป็นการปะทะโดยบังเอิญ:
ผู้รักษาประตูออกจากเขตหน้าประตูเพื่อเล่นลูกพัคที่หลุดอยู่ ผู้เล่นฝ่ายรุกพยายามหลีกเลี่ยงผู้รักษาประตู แต่เกิดการสัมผัสกันเล็กน้อยโดยไม่ได้ตั้งใจ A goalkeeper leaves the crease to play a loose puck. An attacking player attempts to avoid the goalkeeper but minor incidental contact occurs.

อาจถูกลงโทษ:
ผู้เล่นฝ่ายรุกจงใจพุ่งชนผ่านตัวผู้รักษาประตู หรือทำการปะทะโดยไม่จำเป็น ทั้งที่มีโอกาสที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะได้

5. สัญญาณมือของผู้ตัดสินสำหรับ Charging

สัญญาณมืออย่างเป็นทางการของ IIHF สำหรับ Charging คือ:

ผู้ตัดสินกำหมัดทั้งสองข้างไว้บริเวณด้านหน้าหน้าอก แล้วหมุนกำปั้นทั้งสองข้างรอบกัน

นี่คือสัญญาณอย่างเป็นทางการตามกติกา Rule 42 – Charging ในหมวดสัญญาณมือของเจ้าหน้าที่การแข่งขัน IIHF

วิธีสังเกตสัญญาณ

ผู้ตัดสินจะ:

1. แสดงให้เห็นว่ามีการกระทำผิดกติกา
2. นำกำปั้นทั้งสองข้างมาไว้บริเวณด้านหน้าหน้าอก
3. หมุนกำปั้นทั้งสองข้างรอบกัน

สัญญาณนี้ใช้แยก Charging ออกจากการกระทำผิดทางกายภาพประเภทอื่น เช่น:

• Boarding (ผลักอัดขอบสนาม)
• Checking from Behind (ชนจากด้านหลัง)
• Elbowing (การใช้ศอกกระแทก)
• Clipping (ชนต่ำกว่าสะโพก)
• Kneeing (ใช้เข่าชน)

6. ทำไม Charging จึงถูกลงโทษ?

เหตุผลหลักในการลงโทษ Charging คือเพื่อความปลอดภัยของผู้เล่น

การปะทะด้วยความเร็วสูงสามารถทำให้เกิดการบาดเจ็บรุนแรงได้ โดยเฉพาะเมื่อ:

• คู่ต่อสู้อยู่ใกล้กระดาน
• คู่ต่อสู้อยู่ใกล้กระดาน
• ผู้เล่นสร้างแรงส่งมากเกินไป
• ผู้เล่นลอยตัวหรือเท้าพ้นจากน้ำแข็ง
• การปะทะเกิดขึ้นด้วยแรงที่มากเกินสมควร

ดังนั้น กฎ Charging จึงช่วยให้ผู้ตัดสินสามารถควบคุมการเล่นทางกายภาพที่เป็นอันตราย ขณะเดียวกันก็ยังเปิดโอกาสให้มีการ Body Checking ที่ถูกต้องตามกติกา

7. บทลงโทษสำหรับ Charging ภายใต้กติกา IIHF

กติกา IIHF ข้อ 42 กำหนดระดับของบทลงโทษหลายระดับ โดยขึ้นอยู่กับความรุนแรงของเหตุการณ์

Minor Penalty — โทษเล็กน้อย 2 นาที

ผู้ตัดสินสามารถลงโทษ Minor Penalty สำหรับ Charging โดยพิจารณาจากระดับของแรงและความรุนแรงของการเช็ก

บทลงโทษ: 2 นาที

โดยทั่วไป นี่เป็นระดับโทษเริ่มต้นสำหรับการ Charging ที่ยังไม่รุนแรงถึงระดับที่ต้องใช้บทลงโทษที่หนักกว่า

Major Penalty — โทษหนัก 5 นาที

ผู้ตัดสินสามารถลงโทษ Major Penalty เมื่อผู้เล่นกระทำการโดยประมาทและทำให้คู่ต่อสู้อยู่ในอันตราย และการลงโทษเพียง Minor Penalty ไม่เพียงพอ

บทลงโทษ: 5 นาที

ดังนั้น Major Penalty จึงเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ Charging ที่มีความอันตรายอย่างมีนัยสำคัญ

Major Penalty + Game Misconduct

ในกรณีที่รุนแรงมากขึ้น ผู้ตัดสินสามารถลงโทษ:

Major Penalty 5 นาที + Game Misconduct

สามารถใช้บทลงโทษนี้เมื่อผู้เล่นกระทำการโดยประมาทจนทำให้คู่ต่อสู้อยู่ในอันตราย และผู้ตัดสินพิจารณาว่าแม้แต่ Major Penalty เพียงอย่างเดียวก็ยังไม่เพียงพอ

ผู้ตัดสินจะพิจารณา:

• ความรุนแรงของการกระทำผิด
• ความรุนแรงของการปะทะ
• ระดับความรุนแรงของการกระทำ
• ระดับความไม่เหมาะสมหรือความร้ายแรงของพฤติกรรมโดยรวม

Supplementary Discipline — การลงโทษเพิ่มเติม

เหตุการณ์ดังกล่าวอาจถูกส่งต่อเพื่อพิจารณา Supplementary Discipline โดยหน่วยงานที่มีอำนาจ Supplementary Discipline — การลงโทษเพิ่มเติม by the appropriate authority.

หมายความว่า ผลของการกระทำผิดอาจไม่ได้สิ้นสุดเพียงบทลงโทษที่ได้รับระหว่างการแข่งขัน แต่อาจมีบทลงโทษเพิ่มเติมภายหลังการแข่งขันด้วย

8. Charging กับการกระทำผิดประเภทอื่นที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน

Charging บางครั้งอาจมีลักษณะคล้ายกับบทลงโทษทางกายภาพประเภทอื่น

ดังนั้นจึงมีความสำคัญที่จะต้องแยกความแตกต่างระหว่างแต่ละประเภท

IIHF ระบุโดยเฉพาะว่า การกระทำที่เกี่ยวข้องกับการปะทะโดยไม่จำเป็นกับผู้เล่นที่กำลังเล่นจังหวะ Icing หรือ Off-side อย่างชัดเจน และส่งผลให้ผู้เล่นคนนั้นชนเข้ากับกระดาน จะถูกพิจารณาเป็น Boarding หากไม่มีการชนเข้ากับกระดาน การกระทำนั้นอาจถูกพิจารณาเป็น Charging โดยขึ้นอยู่กับสถานการณ์

9. Charging กับ Boarding ต่างกันอย่างไร?

นี่เป็นหนึ่งในความแตกต่างที่สำคัญที่สุด

Charging (การพุ่งชน / ชาร์จคู่ต่อสู้)

สิ่งสำคัญคือ ลักษณะและวิธีการที่ผู้เล่นเข้าปะทะ

ตัวอย่าง : ผู้เล่น A สร้างความเร็วสูงและสเก็ตมาเป็นระยะทางไกลก่อนที่จะเข้าปะทะผู้เล่น B อย่างรุนแรงในพื้นที่โล่งของลานน้ำแข็ง

กรณีนี้อาจถือเป็น Charging

Boarding (ผลักอัดขอบสนาม)

สิ่งสำคัญคือ คู่ต่อสู้ถูกผลักหรือขับเข้าไปกระแทกกับกระดานอย่างอันตราย

ตัวอย่าง: ผู้เล่น A เข้าปะทะผู้เล่น B และทำให้ผู้เล่น B ถูกผลักหรือกระแทกเข้ากับกระดานอย่างรุนแรง

กรณีนี้อาจถือเป็น Boarding

การจำแนกประเภทที่แน่นอนขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นและดุลยพินิจของผู้ตัดสิน

10. Charging กับ Checking from Behind ต่างกันอย่างไร?

ทั้งสองอย่างเป็นการกระทำผิดที่แตกต่างกัน

Charging (การพุ่งชน / ชาร์จคู่ต่อสู้)

เน้นที่: ระยะทางที่มากเกินไป + แรงส่ง + ลักษณะ/ความรุนแรงของการปะทะ

Checking from Behind (ชนจากด้านหลัง)

เน้นที่: การปะทะคู่ต่อสู้จากด้านหลัง ในขณะที่คู่ต่อสู้อยู่ในสถานะที่เปราะบางและไม่สามารถป้องกันตัวเองได้

IIHF นิยาม Checking from Behind ว่าเป็นการเช็กผู้เล่นที่อยู่ในสถานะเปราะบาง ไม่รู้ตัวว่ากำลังจะถูกปะทะ และจึงไม่สามารถป้องกันหรือตั้งรับตัวเองได้ โดยการปะทะเกิดขึ้นบริเวณด้านหลังของร่างกาย

11. สัญญาณเตือนสำหรับผู้เล่น

ผู้เล่นควรเรียนรู้และสังเกตสถานการณ์ที่มีโอกาสสูงที่จะทำให้เกิด Charging

ควรหลีกเลี่ยง:

❌สเก็ตมาเป็นระยะทางไกลโดยมีจุดประสงค์เพียงเพื่อเข้าชน
❌เร่งความเร็วพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้โดยไม่จำเป็น
❌ลอยเท้าพ้นจากน้ำแข็งเพื่อเข้าปะทะ
❌พุ่งผ่านตัวคู่ต่อสู้ด้วยแรงที่มากเกินไป
❌ ปะทะอย่างรุนแรงเมื่อลูกพัคไม่สามารถเล่นได้อย่างสมเหตุสมผลแล้ว
❌ ปะทะผู้รักษาประตูโดยไม่จำเป็น
❌ พุ่งทะลุผ่านคู่ต่อสู้ที่อยู่ในตำแหน่งเปราะบาง แทนที่จะควบคุมการเช็ก

แนวทางที่ควรปฏิบัติ:

✅ ควบคุมการสเก็ตของตนเอง
✅ รักษาระยะห่างที่เหมาะสม
✅ เข้าปะทะอย่างควบคุมได้
✅ รักษาเท้าให้อยู่บนพื้นน้ำแข็ง
✅ หลีกเลี่ยงการใช้แรงที่ไม่จำเป็น
✅ อ่านตำแหน่งและสถานการณ์ของคู่ต่อสู้
✅ ระมัดระวังเป็นพิเศษบริเวณกระดานและเขตหน้าประตู
✅ คำนึงถึงความปลอดภัยของผู้เล่นอยู่เสมอ

12. หลักการสำคัญด้านความปลอดภัย

หลักการพื้นฐานคือ: การ Body Check ควรอยู่ภายใต้การควบคุม มีจุดประสงค์ที่เหมาะสม และเป็นไปตามกติกา

ผู้เล่นไม่ควรคิดว่า:

ถ้าฉันสามารถชนคู่ต่อสู้ได้ ฉันก็ควรชนให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่ควรคิดว่า:

เข้าปะทะอย่างถูกกติกาและควบคุมได้ พร้อมหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่ไม่จำเป็น

หลักการนี้มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งสำหรับผู้เล่นเยาวชนและผู้เล่นที่กำลังพัฒนาทักษะ

การ "บอร์ดดิ้ง" ในกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งคืออะไร?

ลักษณะของการทำ Boarding

• การกระทำ: เกิดจากการใช้ร่างกายกระแทก (Body checking) ผลักจากด้านหลัง หรือสะดุดขาคู่ต่อสู้ในลักษณะที่ไม่มีการผ่อนแรง จนทำให้ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามสูญเสียการควบคุมและกระแทกแผงขอบสนามอย่างรุนแรง
• ความอันตราย: การฟาวล์ลักษณะนี้มักเกิดขึ้นใน “โซนอันตราย” (ระยะห่างจากขอบสนามเล็กน้อย) ซึ่งทำให้ผู้เล่นที่ถูกชนไม่สามารถตั้งตัวได้ทัน และเสี่ยงต่อการบาดเจ็บรุนแรงที่ศีรษะ ใบหน้า คอ หรือกระดูกสันหลัง

บทลงโทษ (Penalties)

สัญญาณมือของผู้ตัดสิน (Referee Signal)

• เมื่อมีการเป่าฟาวล์ข้อหา Boarding ผู้ตัดสินจะให้สัญญาณมือโดยการ ยกกำปั้นข้างหนึ่งขึ้นมาชนเข้ากับฝ่ามืออีกข้างหนึ่ง ที่บริเวณหน้าอก เพื่อแสดงให้เห็นถึงลักษณะของการกระแทกเข้ากับแผงขอบสนาม

ภาพลักษณะการโดน Boarding

ในกีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง จะแสดงให้เห็นถึงจังหวะที่ผู้เล่นฝ่ายรับเข้ากระแทกหรือผลักฝ่ายตรงข้ามจากด้านหลัง หรือในขณะที่เหยื่ออยู่ในตำแหน่งที่เปราะบาง (Vulnerable Position) ส่งผลให้ร่างกายปลิวไปอัดกระแทกกับแผงขอบสนาม (Boards) อย่างรุนแรงและควบคุมตัวเองไม่ได้ ซึ่งต่างจากการเข้าชนเพื่อแย่งลูกตามปกติ (Legal Body Check)

ภาพเหตุการณ์จังหวะโดน Boarding

3 ปัจจัยสำคัญที่ทำให้จังหวะในภาพกลายเป็นการฟาวล์ Boarding

1. ทิศทางและตำแหน่ง (Dangerous Position): สังเกตจากภาพ การโดนกระแทกจากด้านหลัง ในขณะที่ผู้เล่นหันหน้าเข้าหาขอบสนาม ทำให้ไม่มีโอกาสตั้งหลักหรือใช้มือยันเพื่อผ่อนแรงกระแทก
2. ระยะห่างจากขอบสนาม (The Danger Zone): มักเกิดขึ้นเมื่อผู้เล่นอยู่ห่างจากแผงขอบสนามประมาณ 3-5 ฟุต ซึ่งเป็นระยะที่อันตรายที่สุด เพราะตัวจะลอยและหัวหรือคอจะพุ่งเข้าชนขอบสนามก่อนส่วนอื่น จนเกิดการบาดเจ็บรุนแรง
3. สัญญาณมือของกรรมการ: เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ผู้ตัดสินในสนามจะทำ สัญญาณมือ Boarding ทันที โดยการนำกำปั้นข้างหนึ่งพุ่งชนเข้ากับฝ่ามืออีกข้างหนึ่งที่บริเวณหน้าอก เพื่อระบุโทษทางวินัยและส่งผู้เล่นที่ทำฟาวล์เข้าห้องลงโทษ

Offside (ล้ำหน้า) ในกีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง

Offside หรือ ล้ำหน้า เป็นกติกาสำคัญที่ใช้ควบคุมการเข้าสู่ Attacking Zone โดยหลักการคือ ผู้เล่นฝ่ายรุกต้องไม่เข้าเขตเกมรุกก่อนลูก Puck

กติกา IIHF ปัจจุบันระบุว่าใช้ตำแหน่งของ สเก็ต เป็นหลักในการตัดสิน ไม่ใช่ตำแหน่งของไม้ฮอกกี้

1. Attacking Zone คืออะไร?

สนามฮอกกี้แบ่งเป็น 3 พื้นที่หลัก

• Defending Zone — เขตป้องกันของทีม
• Neutral Zone — เขตกลางสนาม
• Attacking Zone — เขตที่ทีมกำลังบุกเพื่อทำประตู

เส้น Blue Line เป็นเส้นสำคัญในการตัดสิน Offside

2. หลักการ Offside

กฎพื้นฐานคือ:

ผู้เล่นฝ่ายรุกต้องไม่เข้าเขตเกมรุกก่อน Puck

การพิจารณาจะดู ตำแหน่งของสเก็ตทั้งสองข้าง และตำแหน่งของ Puck ณ เวลาที่ Puck ข้าม Blue Line อย่างสมบูรณ์

ผู้เล่นจะถือว่า "On-side" เมื่ออย่างน้อยหนึ่งสเก็ต:

• ยังสัมผัสกับ Blue Line หรือ
• ยังอยู่ฝั่ง Neutral Zone

ในขณะที่ Puck ข้ามขอบด้านหน้าเข้าสู่ Attacking Zone

ดังนั้น ไม่จำเป็นต้องให้สเก็ตทั้งสองข้างอยู่หลัง Puck เพียงแค่มีสเก็ตหนึ่งข้างแตะ Blue Line ก็ยัง On-side ได้

3. เมื่อใดจึงเป็น Offside?

ผู้เล่นล้ำหน้าเมื่อ:

• ทั้งสองข้างของรองเท้าสเก็ตได้ข้ามเส้นสีน้ำเงินเข้าไปในเขตโจมตีแล้ว และ
• ลูกฮอกกี้ยังไม่เข้าสู่เขตโจมตี

กล่าวอย่างง่าย ๆ คือ:

ผู้เล่นเข้าเขตก่อน → ลูกพัคเข้าทีหลัง = ล้ำหน้า

สิ่งสำคัญคือไม่ได้ดูว่าไม้ฮอกกี้อยู่ตรงไหน แต่ดูตำแหน่งของ Skates เป็นหลัก

4. ตัวอย่างสถานการณ์

กรณี A — On-side ✅

ผู้เล่นยืนอยู่ตรง Blue Line

• สเก็ตซ้ายยังแตะ Blue Line
• สเก็ตขวาอยู่ Neutral Zone
• Puck ข้าม Blue Line

ผล: On-side

กรณี B — Offside ❌

ผู้เล่นเข้าไปใน Attacking Zone แล้ว

• สเก็ตซ้ายข้าม Blue Line
• สเก็ตขวาข้าม Blue Line
• Puck ยังไม่ข้าม Blue Line

เมื่อ Puck ข้ามเส้นภายหลัง:

ผล: Offside

กรณี C — ผู้เล่นเป็นคนพา Puck เข้าเขตเอง

มีข้อยกเว้นสำคัญ

หากผู้เล่น ครอบครองและควบคุม Puck ด้วยไม้ก่อนที่สเก็ตทั้งสองข้างจะข้าม Blue Line ผู้เล่นสามารถข้าม Blue Line นำ Puck เข้าไปได้ และไม่ถือว่า Offside

กล่าวอย่างง่าย ๆ คือ:

Player + Puck เข้าเขตพร้อมกัน = ไม่ Offside

5. Delayed Offside / Tag-up Offside

เป็นรูปแบบที่สำคัญมากในการแข่งขันระดับสูง

สมมติว่า:

1. ผู้เล่นฝ่ายรุกเข้า Attacking Zone ก่อน
2. Puck ยังอยู่นอกเขต หรือกำลังถูกนำเข้าเขต
3. Linesperson ยกแขนขึ้น
4. ทีมฝ่ายรุกยังมีโอกาสแก้ไขสถานการณ์

นี่เรียกว่า Delayed Offside

ทีมฝ่ายรุกต้อง Clear the Zone หรือออกจาก Attacking Zone ก่อน แล้วจึงสามารถกลับเข้าไปเล่นต่อได้

เมื่อใด Delayed Offside จะถูกยกเลิก?

ตาม IIHF หากผู้เล่นฝ่ายรุกทุกคนออกจากเขตตามเงื่อนไขที่กำหนด

หรือทีมฝ่ายรับนำ Puck เข้า Neutral Zone

Linesperson จะลดแขน และ Offside จะถูกยกเลิก

6. ระหว่าง Delayed Offside ห้ามทำอะไร?

ถ้ายังอยู่ในสถานะ Delayed Offside ผู้เล่นฝ่ายรุกต้องไม่:

• เล่น Puck
• พยายามครอบครอง Loose Puck
• บังคับให้ผู้เล่นฝ่ายรับที่ครอง Puck ถอยกลับเข้าเขตตัวเอง
• เข้าไปปะทะทางกายภาพกับผู้เล่นฝ่ายรับ

หากทำเช่นนั้น Linesperson จะหยุดเกมและเรียก Offside Offside (ล้ำหน้า).

7. การยิง Puck เข้าเขตในขณะที่มี Offside

สถานการณ์นี้พบได้บ่อยจากการ Dump-in

สมมติว่า:

1. ผู้เล่นฝ่ายรุกอยู่ใน Attacking Zone ก่อน Puck
2. จากนั้นเพื่อนร่วมทีมยิง Puck เข้าไป
3. Linesperson ยกแขน เกิด Delayed Offside
4. ทีมฝ่ายรุกต้องรีบ Tag Up / Clear the Zone

แต่มีรายละเอียดสำคัญ: หาก Puck ที่ถูกยิงเข้าไปในลักษณะ Offside กลายเป็นประตูโดยตรงหรือผ่านการกระดอนเข้าประตู

ประตูจะไม่ถูกนับ แม้ผู้เล่นฝ่ายรุกจะเคลียร์เขตไปก่อนที่ Puck จะเข้าประตูก็ตาม ตาม IIHF Rule 83.4

8. Intentional Offside

Intentional Offside คือการทำให้เกิด Offside โดยเจตนา

เช่น ทีมรู้ว่าตัวเองอยู่ในตำแหน่งล้ำหน้า แต่จงใจทำให้เกิดการหยุดเกม

การดรอป Face-off อาจถูกกำหนดให้อยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบมากกว่าการ Offside ปกติ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับกติกาขององค์กร/ลีกที่ใช้แข่งขัน

9. ใครเป็นผู้ตัดสิน Offside?

โดยทั่วไปคือ Linesperson

Linespersons are responsible for situations involving:

• Offside (ล้ำหน้า)
• Icing (ไอซิ่ง)
• Face-offs
• การควบคุมสถานการณ์บริเวณ Blue Line
• การเข้าเขต Attacking Zone

สัญญาณที่เห็นบ่อยคือ ยกแขนขึ้น สำหรับ Delayed Offside raised arm used to indicate a Delayed Offside.

เมื่อสถานการณ์ได้รับการแก้ไข Linesperson จะ ลดแขนลง เพื่อแสดงว่า Offside ถูกยกเลิก

10. Offside กับ Icing ไม่เหมือนกัน

11. ทำไมกติกา Offside จึงสำคัญ?

Offside มีไว้เพื่อป้องกันการที่ผู้เล่นฝ่ายรุก

ยืนรออยู่ใกล้ประตูฝ่ายตรงข้ามก่อนที่จะนำ Puck เข้าเขต ซึ่งจะทำให้เกิดความได้เปรียบมากเกินไป

กติกานี้ช่วยให้เกมมี:

• Fair Play
• การประสานงานทีมที่ดีขึ้น
• การสร้างเกมจาก Neutral Zone
• การประสานงานระหว่างผู้เล่น
• การควบคุมพื้นที่ในสนาม
• การเล่นเชิงแท็กติกมากขึ้น

12. วิธีที่ง่ายที่สุดในการจำกฎล้ำหน้า

🏒 สูตรจำ Offside

“Puck ต้องเข้าเขตก่อน Player”

หรือ

PUCK → ZONE → PLAYER

แต่ถ้าผู้เล่นมี Possession & Control ของ Puck และเป็นผู้พา Puck เข้าเขตเอง ก็สามารถเข้าได้โดยไม่เป็น Offside ตามเงื่อนไขของกติกา

จุดที่ต้องจำ 5 ข้อ

1. ดูสเก็ต ไม่ดูไม้
2. Puck ต้องข้าม Blue Line ก่อนผู้เล่น
3. สเก็ตหนึ่งข้างยังแตะ Blue Line = On-side On-side.
4. สเก็ตทั้งสองข้างข้ามเส้นก่อน Puck = Offside
5. Delayed Offside เปิดโอกาสให้ผู้เล่นฝ่ายรุกเคลียร์เขตก่อนเล่นต่อ

หมายเหตุ:

กติกา Offside อาจแตกต่างกันตามองค์กรและระดับการแข่งขัน เช่น IIHF, NHL, USA Hockey และการแข่งขันเยาวชน

ดังนั้นหากจะนำข้อมูลไปทำ คู่มือกติกา Ice Hockey Thailand ควรระบุว่าใช้กติกาขององค์กรใดเป็นมาตรฐาน โดยข้อมูลด้านบนยึด IIHF Official Rule Book 2026/27 เป็นหลัก

ในกีฬาไอซ์ฮอกกี้ การต่อสู้ (Fighting) เป็นส่วนหนึ่งที่มีลักษณะเฉพาะของกีฬา แต่ไม่ได้หมายความว่า “สามารถต่อยกันได้อย่างถูกกฎหมายโดยไม่มีบทลงโทษ” กติกาจะแตกต่างกันไปตามแต่ละลีก และผู้เล่นที่ต่อสู้กันจะได้รับโทษตามกฎ

🏒 การต่อสู้เกิดขึ้นอย่างไร?

1. การต่อสู้มักเริ่มจากการเผชิญหน้ากัน
   • ผู้เล่นสองคนอาจมีปากเสียงหรือเผชิญหน้ากันหลังจากการปะทะ การชน หรือเหตุการณ์อื่นในเกม
   • ผู้เล่นมักจะถอดถุงมือและวางไม้ฮอกกี้ลงก่อนเริ่มต่อสู้
   • โดยทั่วไปการต่อสู้จะเกิดขึ้นระหว่างผู้เล่นสองคนที่ยินยอมจะต่อสู้กัน 
2. การต่อสู้จะดำเนินต่อจนกว่าจะยุติ
   • ผู้เล่นสามารถจับล็อกและชกต่อยกันได้
   • Linesmen หรือผู้ช่วยผู้ตัดสิน มักจะรอจนกว่าผู้เล่นจะหยุดต่อสู้ หรือไม่สามารถต่อสู้ต่อได้อย่างปลอดภัย ก่อนเข้าไปแยก
   • จากนั้นเจ้าหน้าที่จะเข้าควบคุมและแยกผู้เล่นทั้งสองออกจากกัน 
3. ผู้เล่นทั้งสองฝ่ายจะได้รับโทษ
   • ใน NHL การต่อสู้ตามปกติจะมีโทษ Major Penalty 5 นาที ผู้เล่นต้องนั่งในเขตลงโทษเป็นเวลา 5 นาที
   • โดยทั่วไป ผู้เล่นจะไม่ได้ถูกไล่ออกจากเกมเพียงเพราะได้รับโทษจากการต่อสู้ตามปกติ
   • อย่างไรก็ตาม อาจมีโทษเพิ่มเติม หากการต่อสู้เกี่ยวข้องกับการทำผิดกฎอื่น 
4. บางกรณีอาจได้รับโทษหนักกว่า
   ผู้เล่นอาจได้รับโทษเพิ่มเติมหรือถูกพักการแข่งขัน หาก:
   • เป็นฝ่ายเริ่มการต่อสู้ในสถานการณ์ที่เข้าข่ายความผิด
   • เป็นฝ่ายยั่วยุหรือเป็นผู้ก่อเหตุ (Aggressor)
   • ยังคงต่อสู้ต่อหลังจากเจ้าหน้าที่พยายามเข้ามาหยุด
   • ต่อสู้นอกสถานการณ์ปกติของเกม
   • ใช้วิธีการที่อันตรายหรือไม่เหมาะสม

⚠️ สิ่งสำคัญที่ควรรู้

การต่อสู้ได้รับการยอมรับแตกต่างกันไปในแต่ละลีก

สมมติว่า:

🤔 ทำไมการต่อสู้จึงเกิดขึ้นในฮอกกี้?

ในอดีต การต่อสู้พัฒนาขึ้นส่วนหนึ่งเพื่อเป็นวิธี ปกป้องเพื่อนร่วมทีมและยับยั้งการเล่นที่รุนแรงหรืออันตราย อย่างไรก็ตาม ฮอกกี้ยุคปัจจุบันให้ความสำคัญกับ ความปลอดภัยของผู้เล่น มากขึ้น และหลายลีกได้เพิ่มความเข้มงวดของกฎเกี่ยวกับการต่อสู้

🏒 ข้อควรจำ
การที่ผู้เล่นสองคน “ยินยอมที่จะต่อสู้กัน” ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีบทลงโทษ
ผู้เล่นทั้งสองคนยังสามารถถูกลงโทษจากการต่อสู้ได้ ขึ้นอยู่กับกฎของลีกและสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในสนาม ผู้เข้าร่วมทั้งสองฝ่ายยังคงอาจถูกลงโทษได้

Boarding (ผลักอัดขอบสนาม)
การผลักหรือกระแทกคู่ต่อสู้อย่างรุนแรงเข้ากับกระดานกั้นสนาม ขณะที่คู่ต่อสู้หันหน้าเข้าหากระดาน

Charging (การพุ่งชน / ชาร์จคู่ต่อสู้)
การเร่งความเร็วด้วยการก้าวสเก็ตมากกว่า 3 ก้าว หรือกระโดดก่อนเข้าปะทะคู่ต่อสู้

Checking from Behind (การชนจากด้านหลัง)
การเข้าปะทะคู่ต่อสู้จากด้านหลัง ถือเป็นการฟาวล์ โดยจะได้รับโทษ Minor พร้อม Misconduct โดยอัตโนมัติ หรือหากทำให้เกิดการบาดเจ็บ อาจได้รับโทษ Major พร้อม Game Misconduct

Cross-Checking (การผลักด้วยด้ามไม้ฮอกกี้)
การใช้ไม้ฮอกกี้ที่จับด้วยสองมือผลักหรือกระแทกคู่ต่อสู้ โดยไม่มีส่วนใดของไม้สัมผัสพื้นน้ำแข็ง

Elbowing (การใช้ศอกกระแทก)
การใช้ศอกกระแทกหรือฟาดใส่คู่ต่อสู้

Fighting (การชกต่อย)
การทะเลาะวิวาทหรือชกต่อยกับผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม โดยทั่วไปมักเป็นการถอดถุงมือแล้วแลกหมัดกัน หากเป็นเพียงการผลัก ดัน หรือชกกันเล็กน้อยโดยยังสวมถุงมือ จะถูกเรียกว่า Roughing (การเล่นรุนแรง)

Goaltender Interference (การรบกวนผู้รักษาประตู)
การขัดขวางหรือเข้าปะทะผู้รักษาประตูทางร่างกาย การบังสายตาผู้รักษาประตูด้วยร่างกาย (Screening) ถือว่าถูกกติกา แต่ห้ามเข้าชนหรือปะทะผู้รักษาประตูโดยเด็ดขาด

High-Sticking (การยกไม้สูง)
การใช้ไม้ฮอกกี้สัมผัสคู่ต่อสู้ในระดับที่สูงกว่าหัวไหล่

Hooking (การเกี่ยว)
การใช้ไม้ฮอกกี้เกี่ยวหรือเหนี่ยวรั้งคู่ต่อสู้เพื่อชะลอการเคลื่อนที่ ตามมาตรฐานกติกาใหม่ ไม่จำเป็นต้องมีการสัมผัสจึงจะถือเป็นการฟาวล์

Slashing (การฟันด้วยไม้ฮอกกี้)
การเหวี่ยงหรือฟันไม้ฮอกกี้ใส่คู่ต่อสู้ ตามมาตรฐานกติกาใหม่ ไม่จำเป็นต้องมีการสัมผัสจึงจะถือเป็นการฟาวล์

Too Many Men on the Ice (มีผู้เล่นในสนามเกินจำนวนที่กำหนด)
การมีผู้เล่นในสนามมากกว่าจำนวนที่กติกาอนุญาต

Tripping (การสะดุดล้ม)
การใช้ไม้ฮอกกี้หรือส่วนใดของร่างกายทำให้คู่ต่อสู้สะดุดล้ม ตามมาตรฐานกติกาใหม่ ไม่จำเป็นต้องมีการสัมผัสจึงจะถือเป็นการฟาวล์

Assist (แอสซิสต์)
การแอสซิสต์คือการให้เครดิตแก่ผู้เล่นที่ส่งหรือสัมผัสพัคก่อนที่จะมีการทำประตู โดยสามารถให้เครดิตได้สูงสุด 2 คน ตราบใดที่ไม่มีผู้เล่นฝ่ายป้องกันเข้ามาเล่นหรือครอบครองพัคระหว่างนั้น

Attacking Zone (เขตรุก)
เมื่อทีมของคุณเป็นฝ่ายบุก เขตรุก คือพื้นที่ระหว่าง เส้นสีน้ำเงิน (Blue Line) ของฝ่ายตรงข้าม กับ เส้นประตู (Goal Line)

Back Check (การกลับมาช่วยเกมรับ)
ผู้เล่นตำแหน่งกองหน้าที่อยู่ในเขตรุกจะสเก็ตกลับมายังเขตป้องกันของทีมตนเองอย่างรวดเร็ว เพื่อช่วยป้องกันประตูและลดโอกาสที่ฝ่ายตรงข้ามจะยิงประตู

ถุงมือตี/ปัดลูก (Blocker)
อุปกรณ์ป้องกันของผู้รักษาประตูที่สวมอยู่บนมือข้างที่จับไม้ฮอกกี้ ใช้สำหรับปัดหรือเบี่ยงทิศทางของพัค

Boarding (ผลักอัดขอบสนาม)
การพุ่งชนหรือผลักคู่ต่อสู้เข้ากับขอบสนามอย่างรุนแรง โดยเฉพาะจากด้านหลัง ถือเป็นการกระทำที่ผิดกติกาและต้องได้รับโทษ (Penalty)

Boards (ขอบสนาม)
กำแพงที่ล้อมรอบลานฮอกกี้น้ำแข็ง มีความสูงประมาณ 42 นิ้ว (ประมาณ 107 เซนติเมตร) เดิมทำจากไม้ แต่ปัจจุบันมักผลิตจากไฟเบอร์กลาส และด้านบนติดตั้งแผ่นกระจกใสเพื่อป้องกันผู้ชม พร้อมทั้งช่วยให้มองเห็นการแข่งขันได้อย่างชัดเจน

Body Check (การปะทะลำตัว)
การใช้ลำตัวเข้าปะทะผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามที่กำลังครอบครองพัค การปะทะที่ถูกต้องตามกติกาจะต้องใช้ หัวไหล่หรือสะโพก เท่านั้น และต้องปะทะ เหนือเข่าและต่ำกว่าลำคอ ของคู่ต่อสู้ หากปะทะรุนแรงเกินความจำเป็นจะถูกลงโทษ

Box (รูปแบบการตั้งรับแบบกล่อง)
รูปแบบการตั้งรับที่ผู้เล่นทั้ง 4 คนจัดตำแหน่งเป็น รูปสี่เหลี่ยม (Box Formation) คล้ายกับรูปเพชร (Diamond Formation) มักใช้เมื่อทีมกำลังเล่นเกมรับในสถานการณ์เสียเปรียบตัวผู้เล่น (Penalty Kill) เพื่อป้องกันการเล่น Power Play ของฝ่ายตรงข้าม

Breakaway (หลุดเดี่ยว)
สถานการณ์เกมรุกที่ผู้เล่นซึ่งครอบครองพัคสามารถหลุดเข้าไปเผชิญหน้ากับผู้รักษาประตูฝ่ายตรงข้ามได้โดยตรง โดยไม่มีผู้เล่นฝ่ายรับขวางอยู่ระหว่างทาง

Breakout (การเริ่มเกมบุกจากแดนตัวเอง)
การที่ทีมซึ่งครอบครองพัคนำพัคออกจากเขตป้องกันของตนเองอย่างเป็นระบบ และเริ่มเปลี่ยนจากเกมรับไปสู่เกมรุกเพื่อบุกขึ้นสู่แดนของฝ่ายตรงข้าม

🥅 ผู้รักษาประตู (Goalie)
อาจเป็นตำแหน่งที่ยากที่สุดตำแหน่งหนึ่งในวงการกีฬา ผู้รักษาประตูคือผู้เล่นที่สามารถควบคุมความมั่นใจของทั้งทีมได้ หน้าที่ของเขาคือป้องกันไม่ให้พัคเข้าประตู และหากเป็นผู้รักษาประตูที่มีฝีมือ ก็สามารถพาทีมเดินทางไปได้ไกลมาก ผู้รักษาประตูที่ยอดเยี่ยมสามารถช่วยให้ทีมคว้าแชมป์ได้

🛡️ กองหลัง (Defensemen)
ในการเล่นแบบเต็มทีม จะมีกองหลัง 2 คน ได้แก่ กองหลังฝั่งซ้าย (LD) และกองหลังฝั่งขวา (RD) ปัจจุบันกองหลังสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ลักษณะหลัก

• ประเภทแรก คือกองหลังที่มีความคิดสร้างสรรค์และเน้นเกมรุก ชอบครองพัคและพาทีมเคลื่อนเกมขึ้นไปยังแดนรุก แต่ไม่เน้นการเล่นที่ใช้ความแข็งแกร่งทางร่างกายมากนัก
• ประเภทที่สอง คือกองหลังที่เน้นเกมรับ เป็นผู้เล่นที่คอยปักหลักอยู่ในแดนของตัวเอง เล่นเกมที่ใช้ร่างกายเข้าปะทะ และไม่ค่อยพาพัคออกจากแดนรับมากนัก
• ประเภทสุดท้าย คือกองหลังที่หาได้ยาก ซึ่งสามารถผสมผสานความสามารถของทั้งสองรูปแบบเข้าด้วยกันได้ ทั้งเล่นเกมรุกและเกมรับได้อย่างมีประสิทธิภาพ

🏒 ปีกขวา (Right Wing)
ผู้เล่นตำแหน่งปีกขวาจะทำหน้าที่เล่นบริเวณฝั่งขวาของลานน้ำแข็งเป็นหลัก จำเป็นต้องเป็นผู้เล่นที่แข็งแกร่งทางร่างกาย เล่นได้ดีบริเวณข้างกระดาน (Boards) และในมุมสนาม (Corner)
เมื่อทีมอยู่ในแดนรับ ปีกขวามีหน้าที่รับผิดชอบในการประกบกองหลังฝั่งซ้ายของฝ่ายตรงข้าม

🏒 ปีกซ้าย (Left Wing)
โดยทั่วไปตำแหน่งปีกซ้ายมักเป็นผู้เล่นที่ถนัดยิงด้วยมือซ้าย แต่ปัจจุบันใน NHL มีผู้เล่นถนัดขวาเข้ามาเล่นตำแหน่งนี้มากขึ้น ซึ่งเป็นแนวทางที่ได้รับอิทธิพลมาจากผู้เล่นในยุโรป
ผู้เล่นที่ถนัดขวาจะมีมุมยิงที่ได้เปรียบมากกว่าเมื่อเคลื่อนที่เข้าหาประตูจากฝั่งปีกซ้าย
เช่นเดียวกับปีกขวา ปีกซ้ายต้องสามารถแย่งและนำพัคออกมาจากบริเวณมุมสนาม รวมถึงต่อสู้แย่งพื้นที่บริเวณหน้าประตูได้ดี

🎯 เซ็นเตอร์ (Center)
ผู้เล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์เปรียบเสมือนผู้ควบคุมเกมของทีมทั้งในเกมรุกและเกมรับ ต้องมีทักษะที่ดีในการดวลแย่งพัคจากการ Face-off และการจ่ายพัค รวมถึงควรมีความสามารถในการยิงประตูที่ดีด้วย

***โค้ชมักต้องการผู้เล่นตำแหน่งนี้ที่มีความคิดสร้างสรรค์สูง สามารถอ่านเกมได้ดี และมีความเข้าใจในเกมไอซ์ฮอกกี้อย่างยอดเยี่ยม

สนามฮอกกี้แบ่งออกเป็นสามโซน ได้แก่ (Defensive Zone)โซนป้องกัน (Neutral zone)โซนกลาง และ (Offensive Zone)โซนรุก

เส้นที่ใช้แบ่งลานออกเป็น 3 โซนดังกล่าว เรียกว่า “เส้นสีน้ำเงิน” หรือ Blue Line

หน้าที่สำคัญของเส้นสีน้ำเงิน คือ ป้องกันไม่ให้ผู้เล่นเข้าสู่โซนรุกก่อนที่ลูกพัค (Puck) จะข้ามเส้นสีน้ำเงินไปก่อน กฎนี้มีขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้ฝ่ายรุกได้เปรียบฝ่ายรับมากเกินไปในระหว่างการเล่น

หากไม่มีเส้นสีน้ำเงิน ผู้เล่นตำแหน่งกองหน้า (Forwards) จะสามารถเข้าไปอยู่ด้านหลังแนวรับของฝ่ายตรงข้ามได้ง่ายเกินไป และทำให้การบุกได้เปรียบอย่างมาก

ดังนั้น ผู้เล่นจะไม่สามารถเข้าสู่โซนรุกก่อนที่ลูกพัคจะข้ามเส้นสีน้ำเงิน
สิ่งสำคัญในการพิจารณาว่า ผู้เล่นเข้าสู่โซนรุกแล้วหรือไม่ คือ ตำแหน่งของ สเก็ต (Skates) ของผู้เล่น โดยต้องพิจารณาว่าสเก็ตของผู้เล่นข้ามเส้นสีน้ำเงินก่อนลูกพัคหรือไม่

ผู้เล่นยังสามารถยื่นไม้ฮอกกี้ (Stick), ศีรษะ (Head), ลำตัว (Body) หรือแม้แต่สเก็ตข้างหนึ่งข้ามเส้นสีน้ำเงินได้ ตราบใดที่ ลูกพัคข้ามเส้นสีน้ำเงินก่อนสเก็ตทั้งสองข้างของผู้เล่น

สรุปง่าย ๆ
Puck ต้องข้ามเส้นสีน้ำเงินก่อน → ผู้เล่นจึงสามารถเข้าสู่โซนรุกได้
หลักการนี้เป็นพื้นฐานสำคัญของกฎ Offside (ล้ำหน้า) ในกีฬาไอซ์ฮอกกี้ โดยผู้เล่นฝ่ายรุกต้องไม่ให้สเก็ตทั้งสองข้างเข้าสู่โซนรุกก่อนลูกพัค

เมื่อคุณเริ่มดูหรือเล่นกีฬาไอซ์ฮอกกี้ หนึ่งในกฎสำคัญที่สุดที่ควรรู้คือกฎ Offside หรือกฎล้ำหน้า เพราะเกมจะเข้าใจได้ยากหากไม่เข้าใจกฎนี้ และ Offside ถือเป็นหนึ่งในการทำผิดกติกาที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดในการแข่งขัน

การล้ำหน้าในกีฬาฮอกกี้คืออะไร?

การล้ำหน้าคือการหยุดเล่นที่เกิดขึ้นเมื่อผู้เล่นฝ่ายรุกข้ามเส้นสีน้ำเงินก่อนที่ลูกพัคจะเข้าสู่เขตรุก ปัจจัยสำคัญในการตัดสินคือตำแหน่งของรองเท้าสเก็ตของผู้เล่น หากรองเท้าสเก็ตทั้งสองข้างข้ามเส้นสีน้ำเงินไปจนสุดก่อนที่ลูกพัคจะเข้าสู่เขต จะถือว่าล้ำหน้า 

1. Minor Penalty — โทษเล็กน้อย โทษ 2 นาที เป็นบทลงโทษที่พบได้บ่อยที่สุด เช่น
   - Tripping — การทำให้คู่ต่อสู้สะดุดหรือล้ม
   - Slashing — การใช้ไม้ฮอกกี้ฟาดหรือตีคู่ต่อสู้
   - High-Sticking — การใช้ไม้ฮอกกี้ในระดับสูงจนเป็นอันตราย
   - Holding — การจับหรือรั้งคู่ต่อสู้
   - Interference — การขัดขวางผู้เล่นที่ไม่ได้ครอบครองลูกพัค
   - Delay of Game — การถ่วงเวลา
   โดยทั่วไป ผู้เล่นที่ถูกลงโทษจะต้องออกจากน้ำแข็งเป็นเวลา 2 นาที และทีมจะต้องเล่นด้วยจำนวนผู้เล่นที่น้อยกว่าฝ่ายตรงข้าม หรือ Power Play / Penalty Kill
   
   
2. Major Penalty — โทษหนัก โทษ 5 นาที
   การกระทำผิดอาจเป็นประเภทเดียวกับ Minor Penalty เช่น การฟาดไม้หรือการทำให้คู่ต่อสู้ล้ม แต่ผู้ตัดสินพิจารณาแล้วว่าเป็นการกระทำที่รุนแรงหรืออันตรายเป็นพิเศษ
   การชกต่อย (Fighting) โดยผู้เล่น โดยทั่วไปถือเป็น Major Penalty
   ทีมของผู้เล่นที่ถูกลงโทษจะต้องเล่นด้วยผู้เล่นน้อยกว่าเป็นเวลา 5 นาที และคู่แข่งสามารถทำประตูได้ระหว่างช่วงดังกล่าว
   
   
3. Match Penalty — โทษให้ออกจากการแข่งขัน
   โทษ 5 นาที และผู้เล่นที่ถูกลงโทษจะต้อง ออกจากการแข่งขันตลอดทั้งเกม
   ใช้ในกรณีที่ผู้เล่น จงใจทำร้าย หรือพยายามทำร้ายผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม
   นอกจากทีมจะต้องเล่นด้วยผู้เล่นน้อยกว่าเป็นเวลา 5 นาทีแล้ว ผู้เล่นที่ถูกลงโทษจะไม่สามารถกลับลงมาเล่นได้อีกในเกมนั้น
   
   
4. Misconduct Penalty — โทษประพฤติมิชอบ โทษ 10 นาที
   ผู้เล่นจะต้องออกจากสนามเป็นเวลา 10 นาที แต่การลงโทษประเภทนี้ ไม่ได้หมายความว่าทีมจะต้องเล่นด้วยผู้เล่นน้อยลงตลอดระยะเวลาที่ผู้เล่นกำลังรับโทษ
   กล่าวคือ ทีมสามารถส่งผู้เล่นคนอื่นลงมาแทนเพื่อให้มีจำนวนผู้เล่นในสนามตามปกติได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะของการลงโทษและกติกาที่ใช้ในการแข่งขัน
   
   
5. Penalty Shot — การยิงลูกโทษ
   เป็นสถานการณ์ที่ผู้เล่นฝ่ายรุกถูกผู้เล่นฝ่ายรับขัดขวางจากด้านหลัง ขณะที่กำลังหลุดเดี่ยว (Breakaway) และมีโอกาสทำประตูอย่างชัดเจน
   จากนั้นผู้เล่นที่ถูกทำฟาวล์จะได้รับโอกาส ยิงลูกพัคจากบริเวณกลางลานเข้าสู่ประตู โดยมีเพียงผู้เล่นกับผู้รักษาประตู (Goalie) เท่านั้น
   ไม่มีผู้เล่นคนอื่นเข้ามาขัดขวางระหว่างการยิง
   เป็นหนึ่งในจังหวะที่น่าตื่นเต้นที่สุดของการแข่งขันไอซ์ฮอกกี้! 🏒🥅